life as a house

posted on 06 Dec 2009 01:53 by 5bluejblazinpeanuts  in Peanuts

เอาชื่อเอนทรี่มาจากหนังเรื่องที่หาดูมานานมาก เพราะเป็นเรื่องเกี่ยวกับสถาปนิกและมีพี่ Ian สุดหล่อของเค้าเล่นด้วย

ยืมคุณปุ้มมา ยังไม่มีเวลาดูจริงจังเลยอะ - -"

แต่ชื่อนี้ดูเหมาะกับชีวิตเค้าตอนนี้มาก... l i f e   a s   a   h o u s e 

 

บล็อกนี้จะเป็นบล็อกสุดท้ายที่เขียนในบ้านนี้

และคืนนี้ก็จะเป็นคืนสุดท้ายที่เค้าจะได้นอนเตียงนี้ ห้องนี้ ในบรรยากาศแบบนี้

เพราะพรุ่งนี้...เค้าจะย้ายบ้านแล้วคับ ^___^

 

บ้ า น ห ลั ง นี้ . . .

ที่ที่เค้าอยู่มาตั้งแต่เกิด นับๆดูแล้วก็เกือบๆ 24 ปีละ

แต่เพิ่งได้รับการ renovate ครั้งใหญ่ๆไปเมื่อประมาณ 6 ปีก่อน ทำให้บ้านหลังนี้ดูไม่เก่าเลย

เหมือนเป็นสาววัยรุ่น ที่มีความน่ารัก อยากรู้อยากเห็น อบอุ่น นุ่มนวล แต่ก็แอบซ่อนความเปรี้ยวเก๋ไว้เล็กๆ

และในการ renovate ครั้งนั้น ทำให้เค้ารู้ตัวว่า...

เค้าอยากเรียนคณะสถาปัตยกรรม...เค้าอยากเป็นสถาปนิก ^__^

 

บ้ า น ห ลั ง นี้ . . .

ที่ที่มีความทรงจำดีๆเกิดขึ้นมากมาย มีความรัก ความอบอุ่น ตลอดเวลาที่อยู่ในที่แห่งนี้

หลายคนที่เคยอยู่ที่นี่ หลายคนเคยแวะเวียนมา หลายสิ่งที่ได้เกิดขึ้น หลายสิ่งที่ได้เปลี่ยนไป

พรุ่งนี้ก็จะได้จากที่แห่งนี้ไปแล้ว แอบใจหายเหมือนกันเนาะ T_T

 

 

บ้ า น ห ลั ง ใ ห ม่ . . .

ที่ใช้ระยะเวลาจนเสร็จสิ้นกว่า 3 ปี

ได้ใช้ความรู้มากมายทีเล่าเรียนมาจากคณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ตลอด 5 ปีมาสร้างจริง

ถึงแม้จะทั้งเหนื่อย ทั้งท้อ แต่ก็มีความสุขทุกครั้งที่ได้เห็น

แม้บางทีเห็นแล้วอาจจะมีบางอย่างขัดอกขัดใจอยู่บ้าง ที่มันไม่ออกมาอย่างที่คิดไว้ แต่ก็มีอีกเยอะที่ออกมาดีกว่าที่คิดไว้

และในการสร้างบ้านหลังนี้ ทำให้เค้ารู้ตัวว่า...

เป็นสถาปนิกนี่...มันยากมากๆเลยเนาะ T__T

 

บ้ า น ห ลั ง ใ ห ม่ . . .

เหมือนเป็นสาววัยทำงาน ที่มีความเรียบ เงียบขรึม ภูมิฐาน รู้จักยั้งคิด และแอบมีหรูเนี้ยบเล็กๆ

ได้มีส่วนร่วมในทุกขั้นตอนตั้งแต่ต้นจนจบ ได้สร้างพื้นที่ที่คิดว่าเป็นครอบครัวเราที่สุด ได้เลือกของทุกชิ้นที่คิดว่าเป็นตัวเองที่สุด

พรุ่งนี้ก็จะได้ไปอยู่ในที่แห่งนี้แล้ว ตื่นเต้นมากมายอะ ^^

 

 

อยากลงบทความนี้ ที่ได้เรียนจากอ.พิรัส ในวิชา Design Criteria & Cencept สมัยเด็กๆ

พอได้เห็นงานที่ตัวเองมีส่วนร่วมสร้างขึ้นจริงแล้วมันรู้สึกอย่างนี้จริงๆนะ ^^

 

...on Architecture

"You employ stone, wood and concrete, and with these materials you build houses and palaces.
Thet is construction. Ingenuity is at work.
But suddenly you touch my heart, you do me good, I am happy and I say: "This is beautiful"
That is ARCHITECTURE. Art enters in.
My house is pratical. I thank you, as I might thank railway engineers. or the telephone service.
You have not touch my heart.
But suppose that walls rise towards heaven in such a way that I am moved.
I perceive your intentions.
Your mood has been gentle, brutal, charming or noble. The stones you have erectedtell me so.
You fix me to the place and my eyes regard it.
They behold something which expresses a thought.
A thought which reveals itself without worrd or sound, but solely by means of shapes
...which stand in a certain relationship to another.
These shapes are such that they are clearly revealed in light.
The relationships between them have not necessarily any reference
...to what is practical or descriptive.
They are a mathematical creation of your mind.
They are the language of ARCHITECTURE.
By the use of inert materials and starting from conditions more or less utilitarian
...you have establised certain relationships which have around my emotions,
This is ARCHITECTURE."
 
excerpt from : Architecture I,II and III; Lesson of Rome, The illusions of plans, and Architecture,
pure creation of mind, Towards a new srchotecture, Le Corbusier, Dover Publication, NY.,1986 
 
 
"คุณนำเอาหิน ไม้ และคอนกรีตมาใช้ ด้วยวัสดุเหล่านี้เอง คุณใช้มันสร้างบ้านและพระราชวัง
นั่นคือสิ่งก่อสร้าง ที่บ่งชี้ให้เห็นถึงความชาญฉลาด
ทันใดนั้น คุณทำให้ฉันรู้สึกประทับใจ คุณมอบสิ่งที่ดีให้ฉัน ฉันมีความสุข และพูดได้ว่า : "นี่คือสิ่งที่สวยงาม"
นี่คือสถาปัตยกรรม ที่ศิลปะได้เข้ามามีส่วนร่วม
บ้านของฉันใช้งานได้ดี ฉันรู้สึกขอบคุณ เหมือนกับที่ฉันขอบคุณวิศวกรผู้สร้างรางรถไฟหรือโทรศัพท์
หากแต่นั่นไม่ได้ทำให้ฉันรู้สึกประทับใจ
ผนังที่ตั้งตระหง่านทอดสู่สรวงสวรรค์นั่นต่างหากเล่า ทำให้ฉันรู้สึกเหมือนได้ลอยขึ้นไป
ฉันรับรู้ได้ถึงความตั้งใจของคุณ
ความรู้สึกของคุณ ไม่ว่าจะอ่อนโยน หยาบกระด้าง มีเสน่ห์ หรือ น่ายกย่องได้ถูกบอกเล่าผ่านก้อนหินที่คุณได้เรียงขึ้น
คุณตรึงฉันอยู่ในที่นั้น ทำให้สายตาของฉันได้แต่เฝ้าจับตามองมัน และได้เห็นบางสิ่งบางอย่างที่แสดงถึงความคิด
ความคิดที่เผยออกโดยปราศจากคำพูดหรือเสียงใดๆ หากแต่ปรากฎให้เห็นด้วยรูปร่าง...ซึ่งเรียงรายอย่างสัมพันธ์ต่อเนื่อง
รูปร่างเหล่านี้ถูกเผยออกอย่างชัดเจนภายใต้แสงสุริยา
ความสัมพันธ์ต่อเนื่องระหว่างรูปร่างเหล่านี้ไม่จำเป็นต้องอ้างถึง...การใช้งานหรือข้อกำหนดใดๆ
มันคือ เลขะแห่งการสร้างสรรค์ของจิด
มันคือ ภาษาแห่งสถาปัตยกรรม
ด้วยการนำวัสดุที่ไร้ชีวิตมาใช้ โดยเริ่มจากข้อกำหนดแห่งการใช้งาน
...จากจุดนี้ คุณได้สร้างความสัมพันธ์ที่ชัดเจนของสิ่งต่างๆ ซึ่งเป็นการปลุกความรู้สึกของฉัน
นี่แหละ คือ สถาปัตยกรรม"
 
คำแปลจาก อ.พิรัส (ที่เพิ่มความอินขึ้นอีกหน่อยโดยเค้าเอง ^^)

 

 

ดูๆไปแล้ว บ้านเค้าก็เหมือนชีวิตเค้าอย่างชื่อเอนทรี่จริงๆเนอะ

โอ้ว...บล็อกนี้ดูมีสาระที่สุดตั้งแต่เคยอัพมา ฮ่าๆๆ :P

 

 

เดี๋ยวจะดูมีสาระมากไป เลยแอบเวิ่นเรื่องไร้สาระมั่ง อะไรมั่ง...

- จุดๆนี้ ยังไม่ได้เก็บของเตรียมย้ายบ้านเลยแม้แต่ชิ้นเดียว - -"

- ช่วงนี้งานมากมายมหาศาลมาก ทำยังไงก็ไม่ทัน เสาร์อาทิตย์ก็ไม่ได้หยุด วันพ่อก็ไม่ได้หยุด วันชดเชยก็ไม่ได้หยุด แถมกลับดึกหลายวันติดแล้ว แอบป่วยอีกต่างหาก T^T

- แอบหนีไปดูชายนี่มาวันนึง อิน้องน่ารักมากๆ ไว้บล็อกหน้ามาเล่านะ ^^

- เจี๋ยหลุนไม่มาแล้ว แคนเซิลไทยประเทศเดียว อ้างว่าติดงานด่วน ที่อื่นแถวๆนี้ยังไปเหมือนเดิม...เค้างอนอะเจี๋ย T^T

- อาหมวยอินฮ่องกงก็ยังไม่ได้อัพ รอว่างๆอีกสักพักละกันเนาะ :P

- ผลสอบกส.จะประกาศแล้ว กังวลโคตรๆๆๆ =_="

 

แล้วเจอกันบล็อกหน้าที่บ้านใหม่คับ ^^